Расставьте знаки препинания.
Не наглядзецца на воблакі ў бязветраны дзень. Яны могуць расці, могуць знікаць, як дым.
Воблакі плывуць высока і нізкія, рэзкія і суцэльныя. Адныя прыносяць яснасць, пагоду, другія — непагадзь і навальніцу.
Воблакі не толькі апранаюць неба, але і ўпрыгожваюць яго.
Найбольш прыемна глядзець на воблакі ў пагодныя дні.
У ціхі бязветраны дзень часцей бываюць нізкія воблакі. Яны імчацца па небе шпарка, без аглядкі. Сонца між іх то выгляне, то схаваецца. У небе лятаюць розныя птушкі: жаваранкі, ластаўкі, стрыжы, буслы.
Сэрца заўсёды хвалявала навальніца. Тады воблачкі, хмары з-пад сонечнай вышыні, усё кіпела ў паветры. Страшнавата было як малым, так і дарослым.

Правільны варыянт:

Клічнік у першым сказе перадае захапленне воблакамі. Параўнальны зварот «як дым» адасабляецца коскай. Паміж словамі «плывуць» і «высокія і нізкія, рэзкія і суцэльныя» ставіцца працяжнік, бо далей ідзе далучанае апісанне воблакаў. У сказе «Адны прыносяць… другія — …» працяжнік замяняе прапушчаны выказнік «прыносяць».

Азначэнні «ціхі, бязветраны» з’яўляюцца аднароднымі, таму паміж імі ставіцца коска. Спалучэнні «без аглядкі» і «з-пад сонечнай вышыні» маюць удакладняльнае або далучальнае значэнне і адасабляюцца. Пасля абагульняльных слоў «розныя птушкі» перад пералічэннем ставіцца двукроп’е. У канструкцыях «не толькі…, але і…», «то…, то…», «як…, так і…» знакі прыпынку ставяцца паводле правілаў ужывання парных злучнікаў.