Эссе на тему «Баланың ата-ана алдындағы парызы».

Эссе тақырыбы: «Баланың ата-ана алдындағы парызы»

Ата-ана – әр адамның өміріндегі ең қымбат, ең жақын жандар. Олар балаға өмір сыйлап қана қоймай, оны өсіріп, тәрбиелеп, білім алып, адам болып қалыптасуына бар күшін жұмсайды. Сондықтан баланың ата-ана алдындағы парызы – тек міндет емес, адамгершіліктің, тәрбиенің және мейірімнің белгісі.

Қазақ халқы ертеден «Ата-ананың қадірін балалы болғанда білерсің» деп айтқан. Бұл сөздің мағынасы терең. Ата-ана баласының жақсы өмір сүруі үшін талай қиындыққа төзеді. Олар баласының дені сау, бақытты, білімді, тәрбиелі болғанын қалайды. Кейде өз қажеттілігін кейінге қалдырып, баласының арманы орындалсын деп еңбек етеді. Осындай жанашырлықты түсініп, қадірлеу – әр баланың басты борышы.

Баланың ата-ана алдындағы алғашқы парызы – оларды құрметтеу. Үлкеннің сөзін тыңдау, дауыс көтермеу, ренжітпеу, әрдайым ізет көрсету – тәрбиелі баланың қасиеті. Ата-анамен жылы сөйлесу, олардың көңілін сұрау, ақыл-кеңесін тыңдау да үлкен сыйластықтың белгісі. Кейде бала ата-анасының айтқанын бірден түсінбеуі мүмкін. Бірақ ата-ана әрдайым баласына жамандық ойламайды. Олардың ескертуі мен ақылы өмірлік тәжірибеден туындайды.

Ата-ананы қуанту үшін міндетті түрде қымбат сыйлық жасау шарт емес. Жақсы оқу, адал болу, тәртіпті сақтау, уақытты дұрыс пайдалану, жаман әдеттерден аулақ жүру – ата-анаға жасалған үлкен сый. Баласының жетістігін көргенде ата-ана ерекше қуанады. Сондықтан әр бала өз білімін арттырып, еңбекқор болып, елге пайдалы азамат болуға ұмтылуы керек. Себебі баланың жақсы аты – ата-анасының абыройы.

Ата-ана қартайған кезде оларға қамқор болу – перзенттік парыздың ең маңызды түрі. Кішкентай кезде ата-ана баласына қалай қамқорлық жасаса, есейген бала да ата-анасына сондай мейірім танытуы қажет. Денсаулығын сұрау, үй шаруасына көмектесу, жалғыз қалдырмау, жылы сөз айту – олардың көңілін көтереді. Кейде ата-анаға ең керегі – баласының жанында болып, әңгімесін тыңдауы ғана.

Баланың ата-анасына деген сүйіспеншілігі сөзбен емес, іспен көрінуі тиіс. Үйдегі тәртіпке көмектесу, айтқан тапсырманы уақытында орындау, отбасының тыныштығын сақтау, бауырларына қамқор болу – осының бәрі перзенттік жауапкершілікті білдіреді. Ата-ананы ренжітетін әрекеттерден, өтірік айтудан, жаман ортадан аулақ болу да маңызды.

Қорытындылай келе, ата-ана алдындағы парыз – өмір бойы жалғасатын қасиетті міндет. Оларды сыйлау, қадірлеу, қамқор болу, жақсы адам атану – әр баланың борышы. Ата-анасын құрметтеген адам өз болашағын да құрметтейді. Себебі ата-ананың ақ батасы мен разылығы – балаға берілетін ең үлкен қолдау әрі ең қымбат байлық.