эссе на тему ұлы абайдын аналары​
срочно пожалуйста

Ұлы Абайдың аналары

Абай Құнанбайұлы — қазақ халқының ұлы ақыны, ойшылы, ағартушысы. Оның даналыққа толы өлеңдері мен қара сөздерінің қалыптасуына туған ортасы, тәрбиесі және әсіресе анасы Ұлжан мен әжесі Зеренің ықпалы зор болды. Сондықтан Абайдың өмірінде бұл екі аяулы жанның орны ерекше.

Абайдың анасы Ұлжан — ақылды, көреген, мейірімді, сөзге шешен адам болған. Ол балаларына әрдайым ізгілік, адалдық, адамгершілік туралы тәрбиелік сөздер айтып отырған. Ұлжан өз балаларына қамқор, сабырлы ана бола білді. Абайдың бойындағы жұмсақтық, жанашырлық, адамдарға деген сүйіспеншілік анасының тәрбиесінен дарыған деп айтуға болады. Ұлжан баласының зеректігін ерте байқап, оның білім алуына, ел ісіне араласуына қолдау көрсеткен.

Абайдың әжесі Зере де оның рухани дүниесінің қалыптасуына үлкен әсер еткен. Зере немересін ерекше жақсы көріп, оны “Абай” деп атап кеткен. Абайдың шын есімі — Ибраһим. Бірақ әжесі оның сақ, байқампаз, ұқыпты мінезін көріп, “Абай” деп еркелеткен екен. Кейін бұл есім бүкіл қазақ халқына кеңінен танылды.

Зере әжесі Абайға халық ертегілерін, аңыздарын, батырлар жырын, ескі әңгімелерді көп айтып берген. Сол арқылы Абайдың қиялы кеңейіп, сөз өнеріне қызығушылығы оянған. Әжесінің әңгімелерінен ол халықтың тарихын, салт-дәстүрін, жақсы мен жаманды ажыратуды үйренді. Зеренің мейірімі мен даналығы Абайдың жүрегінде терең із қалдырды.

Ұлжан мен Зере Абайға тек ана мейірімін ғана емес, рухани тәрбие де берді. Олар оны әділ болуға, үлкенді сыйлауға, кішіге қамқор болуға, елдің мұңын түсінуге тәрбиеледі. Кейін Абай өз шығармаларында адамгершілік, білім, еңбек, әділдік туралы көп жазды. Бұл қасиеттердің бастауында анасы мен әжесінің тәрбиесі тұрғаны анық.

Қорыта айтқанда, Ұлжан мен Зере — ұлы Абайды тәрбиелеп өсірген аяулы аналар. Олардың ақылы, мейірімі, тәрбиесі қазақ халқының ұлы тұлғасының қалыптасуына зор үлес қосты. Абайдың даналығы мен адамгершілігінің тамыры осындай парасатты аналардың тәрбиесінде жатыр.