Жалғастырып жаз! 3. Жер-Ананың мұңы
Неге адамзат топырағымды жайпап, суымды лайлап, ауамды ластап кетеді екен?
Менің де жаным бар, жүрегім бар емес пе?! Айналамды көріп, жаным мұңайып, іштей егілемін. Мен мұңымды кімге айта аламын? Мені кім тыңдар екен?

3. Печаль Матери-Земли
Почему человечество разбрасывает мою почву, мутит мою воду и загрязняет мой воздух?
У меня есть душа и сердце, не так ли?! Я вижу своё окружение, на душе грустно, и я рыдаю внутри. Кому я могу рассказать свою печаль? Кто меня выслушает?

3. Жер-Ананың мұңы (жалғасы)

Күн сайын адамдардың табиғатқа жасаған қиянатын көріп, жүрегім ауырады. Жап-жасыл ормандарым оталып, мөлдір өзен-көлдерім ластанып, таза ауам түтінге толып барады. Адамдар неге табиғаттың қадірін түсінбейді екен? Мен оларға бар байлығымды сыйладым. Құнарлы топырағыммен азық бердім, таза суыммен шөлдерін қандырдым, ауаммен тыныс алдырдым. Ал олар маған қалай жауап қайтарып жатыр?

Мен адамзаттан көп нәрсе сұрамаймын. Тек табиғатты аялап, ағаштарды кеспей, керісінше, көбірек ағаш отырғызса екен деймін. Өзен-көлдерімді ластамай, жануарлар мен құстарды қорғап, айналасын таза ұстаса екен. Менің де тыныс алғым келеді, менің де гүлденгім келеді!

Бір күні адамдар менің мұңымды түсініп, табиғатты қорғауға кіріседі деп сенемін. Әсіресе, жас ұрпақ менің үмітім. Олар табиғатты сүйіп, қоршаған ортаны қорғауды үйренсе, мен қайтадан құлпырып, жайнай түсемін.

Уа, адамзат! Мен сендердің ортақ үйлеріңмін, алтын бесіктеріңмін. Мені қорғасаңдар, өз болашақтарыңды қорғағандарың! Менің мұңымды естіп, табиғатты аялай білсеңдер екен. Сонда ғана менің жүрегім тынышталып, жер беті қайтадан жасыл желекке оранып, тіршілік атаулы бақытты өмір сүрер еді.