Пожалуйста, переведите текст на казахский язык.
Японская сказка
Жили в одной деревне бедняк и богач. Много было денег у богача.
Позвал как-то богач бедняка к себе. Думает бедняк: «Никак, он решил сделать мне подарок. Для того и зовёт». Пришёл и говорит:
– Какое это счастье иметь так много денег!
– Да что ты,– отвечает богач, – какое ж это счастье! Я вот подумал, что самый богатый человек в нашей деревне это ты! У тебя целых два богатства: первое – здоровье, второе – дети. А у меня одни только деньги. Какой же я богач?
Послушал, послушал бедняк, да и думает: «И то правда, не так уж я и беден». И домой пошёл – старухе обо всём рассказать. Старуха только руками всплеснула:
– А разве ты, старый, не знал, что самое большое счастье – дети да здоровье?
– Счастливо жизнь свою мы прожили,– решили старики.
На следующее утро отправился старик в море и много-много рыбы поймал. Обрадовались старики и решили своей радостью с соседями поделиться – часть улова им раздали. А потом пошли на берег моря, набрали древесины, наделали игрушек – то-то радость деревенским ребятишкам!
– Вот мы с тобой какие богачи, всех детишек подарками одарили! – радовались старик со старухой.
С тех пор прозвали их в деревне бедными богатыми.

Жапон ертегісі

Ертеде бір ауылда бір кедей мен бір бай өмір сүріпті. Байдың ақшасы өте көп екен.

Бір күні бай кедейді үйіне шақырыпты. Кедей ішінен: «Ол маған сыйлық берейін деп шешкен шығар. Сол үшін шақырып жатқан болар», – деп ойлапты. Сөйтіп, байдың үйіне келіп:

– Осыншама көп ақшаң болған қандай бақыт! – депті.

– Қойшы, сен де! – деп жауап беріпті бай. – Мұның несі бақыт! Мен ойланып қарасам, біздің ауылдағы ең бай адам сен екенсің! Сенің екі бірдей байлығың бар: біріншісі – денсаулығың, екіншісі – балаларың. Ал менде тек ақша ғана бар. Сонда мен қандай баймын?

Кедей байдың сөзін тыңдап отырып: «Шынында да, рас екен, мен соншалықты кедей емес екенмін ғой», – деп ойлапты. Сөйтіп, үйіне қайтып, болған жайдың бәрін кемпіріне айтып беріпті. Кемпірі таңғалып, екі қолын бір-ақ жайып:

– Әй, шал, ең үлкен бақыт – бала мен денсаулық екенін осы уақытқа дейін білмегенің бе? – депті.

– Біз өмірімізді бақытты өткізіппіз ғой, – деп түйіпті қарттар.

Келесі күні таңертең шал теңізге шығып, өте көп балық аулапты. Қарттар қатты қуанып, өз қуаныштарын көршілерімен бөлісуді ұйғарыпты. Аулаған балықтарының бір бөлігін көршілеріне таратып беріпті.

Содан кейін теңіз жағасына барып, ағаш жинап, олардан түрлі ойыншықтар жасапты. Ауыл балаларының қуанышында шек болмапты!

– Екеуміз қандай бай адамдар екенбіз! Барлық балаларға сыйлық таратып, оларды қуанттық! – деп шал мен кемпір мәз болыпты.

Содан бері ауыл адамдары оларды «Кедей байлар» деп атап кетіпті.