Savollar: 1. O'zbekistonda antik davrga xos qanday nodir yodgorliklar topilgan? 2. XIV-XVI asrlar tasviriy san'atida qanday davr hisoblanadi? 3. O'rta Osiyoda kitobat va muqovasozlik san'atida qanday maktablar mavjud bo'lgan? 4. "Hunarmandlar maktabi" deganda nimani tushunasiz?

O'zbekistonda antik davrga xos nodir yodgorliklar juda ko'p topilgan. Ular orasida Xolchayon, Dalvarzintepa, Ayritom, Qoratepa, Fayoztepa, Kampirtepa va Tuproqqal'a kabi arxeologik yodgorliklar alohida ahamiyatga ega. Bu joylardan saroy va ibodatxona qoldiqlari, devoriy rasmlar, haykallar, sopol buyumlar, tangalar va turli bezaklar topilgan. Masalan, Xolchayon va Dalvarzintepadagi haykaltaroshlik namunalari, Ayritomdagi tosh releflar hamda Tuproqqal'adagi devoriy rasmlar antik davr tasviriy san'atining yuksak darajada rivojlanganini ko'rsatadi.

XIV–XVI asrlar tasviriy san'at tarixida yuksalish va gullab-yashnash davri hisoblanadi. Ayniqsa, Amir Temur va Temuriylar davrida me'morchilik, naqqoshlik, xattotlik va kitob miniatyurasi katta taraqqiyotga erishgan. Samarqand va Hirot muhim madaniy markazlarga aylangan. Kamoliddin Behzod ijodi esa o'sha davr miniatyura san'atining eng yuksak namunalaridan hisoblanadi.

O'rta Osiyoda kitobat va muqovasozlik san'atida Samarqand, Hirot va Buxoro maktablari mashhur bo'lgan. Bu maktablarda xattotlar, musavvirlar, naqqoshlar va muqovasoz ustalar birgalikda ishlaganlar. Qo'lyozma kitoblar chiroyli xat bilan yozilib, miniatyuralar va naqshlar bilan bezatilgan, muqovalari esa charm, zarhal naqshlar va bosma bezaklar bilan ishlangan. Hirot maktabi, ayniqsa, Temuriylar davrida miniatyura va kitob bezagi bilan shuhrat qozongan, Buxoro va Samarqand maktablari esa keyingi davrlarda bu an'analarni davom ettirgan.

"Hunarmandlar maktabi" deganda ma'lum bir hunar turining ustozdan shogirdga o'tib boradigan an'analari, usullari va tajribalari tushuniladi. Bunday maktablarda yoshlar tajribali ustaga shogird tushib, kasb sirlarini amaliy ravishda o'rgangan. Masalan, kulolchilik, zargarlik, yog'och o'ymakorligi, misgarlik, kashtachilik, gilamdo'zlik va naqqoshlikda alohida mahalliy maktablar shakllangan. Har bir maktab o'zining bezak uslubi, ranglari, shakllari va ishlash texnikasi bilan boshqalardan ajralib turgan.