Туган ягымның табигате

Минем туган ягым бик матур. Мин туган җиремне, аның гүзәл табигатен бик яратам. Туган ягымда калын урманнар, киң болыннар, саф сулы елгалар һәм зәңгәр күлләр бар. Аның табигате елның һәр фасылында үзенчә матур.

Яз җиткәч, табигать кышкы йокысыннан уяна. Кояш җылырак яктырта, карлар эри, агачларда бөреләр бүртә. Җылы яклардан кошлар кайта. Аларның матур итеп сайравы күңелне күтәрә. Болыннарда беренче чәчәкләр күренә башлый.

Җәй көне туган ягым аеруча матур була. Урманнар ямь-яшел төскә керә, болыннарда төрле төстәге чәчәкләр үсә. Күбәләкләр оча, кошлар сайрый. Мин җәй көне урманда йөрергә, җиләк җыярга һәм елга буенда ял итәргә яратам. Табигатьнең матурлыгына сокланып туя алмыйм.

Көз җиткәч, агач яфраклары сары, кызыл һәм алтынсу төсләргә керә. Җир өсте төсле яфраклар белән каплана. Кошлар җылы якларга очып китә. Ә кыш көне бөтен җир ап-ак карга күмелә. Агачлар ак тун кигән кебек була. Туган ягым әкият дөньясын хәтерләтә.

Без туган ягыбызның табигатен сакларга тиеш. Урманнарны пычратмаска, агачларны сындырмаска, кошларны һәм хайваннарны рәнҗетмәскә кирәк.

Мин туган ягым белән горурланам. Аның гүзәл табигате миңа көч һәм шатлык бирә. Туган җирем — минем өчен дөньядагы иң матур һәм иң кадерле урын!